LITANIA NA WIELKI POST

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże,
Duchu Święty Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
O Boże, o.d którego wszelkie dobro pochodzi,
O Boże, który łaskawie przyjmujesz nawracających się do Ciebie z całego serca w poście i modlitwie,
O Boże, który za wstawiennictwem poszczącego i modlącego się Mojżesza zechciałeś odpuścić grzechy ludowi izraelskiemu,
O Boże, który byłeś obrońcą Daniela, poszczącego i modlącego się w lwiej jamie,
O Boże, który zechciałeś odpuścić grzechy poszczącemu i korzącemu się przed Tobą królowi Dawidowi,
O Boże, który zechciałeś sam dać nam przykład przez swój czterdziestodniowy post,
O Boże, który oświeciłeś i wybrałeś na Apostoła poszczącego i modlącego się Pawła,
O Boże, który przeznaczyłeś czas czterdziestodniowego postu na czynienie pokuty,
O Boże, który jesteś gotów szczególniej w czasie postu okazywać Twoje miłosierdzie i wyświadczać łaski,

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Panie.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Panie

Od wszelkiego złego, wybaw nas, Panie.
Od gniewu Twego,
Od przekraczania Twoich przykazań,
Od wszelkich niedobrych obyczajów,
Od wszelkiego nieumiarkowania w jedzeniu i piciu,
Od ducha nieczystości,
Od ubliżania miłości braterskiej,
Od lenistwa w Twojej służbie,
Od zwlekania z pokutą i zatwardziałości serca,
Od nagłej i niespodziewanej śmierci,
Od wiekuistego potępienia,
Przez chrzest i post Twój,
Przez głód i pragnienie Twoje,
Przez Twoją samotność,
Przez Twoje czuwanie i modlitwy,
Przez potrójne kuszenie Twoje,
Przez wszystkie Twoje trudy i prace,
Przez Twoją mękę,
Przez Twoją krwawą ofiarę poniesioną na krzyżu,

My, grzeszni, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
Abyś się nad nami zmiłował, prosimy Cię,
Abyś nam przepuścił, prosimy Cię,
Abyś zechciał oczyścić z grzechów wszystkich członków Kościoła przez ten czterdziestodniowy post, prosimy Cię,

Abyś zechciał nas nawrócić do prawdziwej pokuty, prosimy Cię,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

P: Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje.
W: I daj nam swoje zbawienie.

Módlmy się: Boże, źródło wszelkiego miłosierdzia i dobroci, Ty sam wskazałeś jako lekarstwo na grzechy post, modlitwę i jałmużnę, przyjmij nasze pokorne przyznanie się do przewinień, które obciążają nasze sumienia, i podźwignij nas w swoim miłosierdziu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kanoniczne erygowanie klasztoru Mniszek Klarysek Kapucynek w Wykrocie – Gadomskich w diecezji łomżyńskiej i zamknięcie klauzury

Nasz Klasztor Mniszek Klarysek Kapucynek w Wykrocie – Gadomskich w miejscowości Gadomskie (w parafii Myszyniec) w diecezji łomżyńskiej został kanonicznie erygowany.

Czytaj dalej Kanoniczne erygowanie klasztoru Mniszek Klarysek Kapucynek w Wykrocie – Gadomskich w diecezji łomżyńskiej i zamknięcie klauzury

Niedziela Świętej Rodziny Mt 2, 13-15. 19-23

Posłuszeństwo Józefa jest konsekwencją jego zawierzenia. To Bóg dokonywał w jego życiu wyborów i prowadził go tam, gdzie powinien być. Wartość wiary polega na tym, aby mimo braku potwierdzenia przez zmysły ufać Bożemu słowu i wypełniać je. Każda sytuacja i każda chwila jest darem i naszą szansą zbliżenia się do Boga.

Źródło życia

,,(…) miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością”. 1 J 4,7-8

Bóg jest źródłem życia, do którego prowadząca ścieżka, nazywa się miłość. Dzięki miłości jest możliwe życie na naszej planecie. Kochać – znaczy chronić i pomagać.

s.M.Sara OSCCap.

IV Niedziela Adwentu Mt 1,18-24

W życiu Józefa bardzo ważną rolę odgrywało posłuszeństwo woli Bożej, którą realizował bez analizowania, czy jest ona zgodna z logiką i zdrowym rozsądkiem. Był zawsze uległy jak ziarnko piasku, które zagarnęła fala oceanu. Oddawanie Bogu wszystkiego na bieżąco, sprawia, że On kształtuje ludzkie myśli i czyny, całą naszą codzienność.

III Niedziela Adwentu

W Ewangelii na III Niedzielę Adwentu Mt 11,2-11 Jezus odpowiada uczniom Jana Chrzciciela, czy jest Mesjaszem, wskazując na swoje czyny. Do Jana odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: ,,Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki” Mt 3,3. Dzisiaj ścieżki naszego życia prostują żywe Słowo Boże – Ewangelia oraz cała nauka Magisterium Kościoła. Są one lampą, która oświetla i wskazuje nam właściwą drogę. Bóg pragnie, abyśmy oddali Mu nasze predyspozycje psychiczne i fizyczne, zawierzając całkowicie. Wtedy On sprawi, że staniemy się Jego narzędziami, przez które On sam będzie uzdrawiał i zbawiał.

II Niedziela Adwentu – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny Łk 1,26-38

Niech mi się stanie według Twego Słowa

,,Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa”

Łk 1,38

Maryja nie wzbraniała się przed wolą Boga, ale była poddana jak wosk, topniejący pod dotykiem ,,Jego palców”. W samotności rozważała każde Jego Słowo, a miarą Jej samotności była miłość. Im większa jest miłość, tym głębsza samotność i doskonalsza kontemplacja Stwórcy.

s.M.Sara OSCCap.

Nie wraca bezowocne

„(…) słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa”. Iz 55,11

Słowo Boże wskazuje nam „ciemne zakamarki” naszego życia. Wiedząc, że zmiana jest konieczna, trzymamy się mocno prowadzących donikąd ścieżek. Wyzwolenie od przestarzałych struktur otwiera nowe horyzonty wiary i radości.

s.M.Sara OSCCap.

Niemożliwe staje się możliwym

„Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden,
aby uprawiał go i doglądał“. Rdz 2,15

Kto żyje w harmonii z samym sobą i całą naturą, ten będzie odkrywał, że Bóg jest Panem całego kosmosu. Kto w Niego i Jemu wierzy, ten będzie doświadczał, że niemożliwe staje się możliwym.

s.M.Sara OSCCap.